Αναμφίβολα η Ελλάδα διαθέτει εξαιρετικό και συνάμα πολυάριθμο επιστημονικό προσωπικό, άρτια καταρτισμένο συχνά, που την περίοδο της πρωτόγνωρης σε ένταση και διάρκεια οικονομικής και κοινωνικής κρίσης αναζήτησε εργασία στο εξωτερικό λόγω της κατάρρευσης της απασχόλησης στην εγχώρια αγορά.

Μία αδιόρατη ακόμα συνέπεια της κρίσης είναι η κατάρρευση των εκπαιδευτικών, τεχνολογικών και επιστημονικών υποδομών και δικτύων και η πλήρης σχεδόν αποκεφαλαιοποίηση στον χώρο της ιδιωτικής οικονομίας. Μία από τις διαδικασίες που μπορούν να αντιστρέψουν αυτή την καταστροφική για την οικονομία και την χώρα ευρύτερα πορεία, είναι η πλήρης αξιοποίηση των υφιστάμενων υποδομών και της τεχνογνωσίας για την ανάπτυξη υψηλού επιπέδου ερευνητικών δραστηριοτήτων, αλλά και η θεσμοθέτηση προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων σπουδών καθώς και αντίστοιχων πρωτοβουλιών όπως η δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων και ερευνητικών κέντρων που θα επαναπατρίσουν το ελληνικό επιστημονικό δυναμικό, θα συμβάλλουν στην τεχνολογική και επιστημονική εξέλιξη της χώρας καθιστώντας παράλληλα την Ελλάδα πόλο έλξης φοιτητών. Με αυτόν τον τρόπο πρόκειται να ενισχυθεί η θέση της πατρίδας μας διεθνώς και να καταστεί η Ελλάδα πόλος παραγωγής και εξαγωγής γνώσης δημιουργώντας παράλληλα όρους και προϋποθέσεις για την αύξηση της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας.

Είναι γεγονός πως η ελληνική κρίση πέρα από δημοσιονομική κρίση χρέους και ελλειμμάτων υπήρξε και κρίση παραγωγικότητας οφείλεται στο ότι στην Ελλάδα παρά τα δυσθεώρητα ποσά επιδοτήσεων ουδέποτε επένδυσε σε νέες τεχνολογίες, έρευνα, ανάπτυξη και καινοτομία αλλά και μεθόδους εντάσεως εργασίας. Γι αυτό άλλωστε υπάρχει και το τεράστιο έλλειμμα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας παρότι οι Έλληνες είναι οι πλέον χαμηλόμισθοι και εργάζονται τις περισσότερες ώρες απ ότι όλοι σχεδόν όσοι στις υπόλοιπες χώρες του ΟΟΣΑ απασχολούνται με σχέσεις μισθωτής εργασίας. Και γίνεται σαφές πως εκεί είναι απαραίτητο να στραφούν από εδώ και στο εξής τόσο οι επιδοτήσεις όσο και το ενδιαφέρον του ιδιωτικού τομέα.

 

Βαγγέλης Αντωνιάδης