H βιομηχανική βόρεια Αμερική και τα εθνικά μας θέματα Η νέα δασμολογική πολιτική που εξήγγειλε ο πρόεδρος Τραμπ και επιχειρεί να αποκλείσει τις κινεζικές βιομηχανίες αλλά και τις βιομηχανίες των ταχύτατα αναπτυσσόμενων κρατών από τις αμερικανικές αγορές δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Ούτε βέβαια μία προσωπική επιλογή του εκκεντρικού αμερικανού προέδρου.

Αντίθετα αποτελεί μία ευρύτερη στρατηγική που προκύπτει από το θεσμικό πλαίσιο διαμόρφωσης εξωτερικής και οικονομικής των Ηνωμένων Πολιτειών. Καθώς σταδιακά γίνεται ολοένα και πιο προφανές πως η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση που τύλιξε τον πλανήτη μετεξελίσσεται σε γεωπολιτική και ήδη φαίνονται τα πρώτα σημάδια μιας αμερικανο-ρωσικής σύγκρουσης με επίκεντρο την Συρία.

Νομοτελειακά η πόλωση πρόκειται να ξεπεράσει τα εθνικά σύνορα επαναφέροντας στο προσκήνιο το έθνος-κράτος ως κυρίαρχο γεωπολιτικό μέγεθος και επανακαθορίζοντας το διεθνές σύστημα και τις διακρατικές σχέσεις. Σταδιακά λοιπόν διαμορφώνεται ένα νέο παγκόσμιο περιβάλλον όπου η επιδίωξη ενός ελεύθερου παγκόσμιου εμπορίου δείχνει να περνά σε δεύτερη μοίρα λόγω της στρατηγικής σύγκρουσης των μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη που στοχεύουν να περάσουν σε ένα στάδιο παγκοσμιοποιημένου μερκαντιλισμού επιδιώκοντας να δημιουργήσουν μεγάλους παγκόσμιους χώρους ελεγχόμενου εμπορίου στο οποίο οι ανταγωνιστές τους δεν θα έχουν καμία πρόσβαση.

Στην πράξη αυτή την στιγμή επιχειρείται να δημιουργηθεί ένας μεγάλος ενιαίος εμπορικός και βιομηχανικός χώρος στην βορειοαμερικανική υποήπειρο που θα περιλαμβάνει τον τις Ηνωμένες Πολιτείες αλλά και κράτη δορυφόρους και βασικούς εμπορικούς εταίρους της Ουάσινγκτον τον Καναδά και το Μεξικό.

H νέα οικονομική πολιτική των Ηνωμένων Πολιτειών που έχει στόχο την εκ νέου ανάπτυξη της ενεργοβόρας βαριάς βιομηχανίας έχει σαφώς και διεθνοπολιτικές προεκτάσεις και επηρεάζει καταλυτικά τις εξελίξεις στα ανοιχτά εθνικά μας θέματα. Επιχειρώντας να απεξαρτηθούν από το πετρέλαιο της Μέσης Ανατολής, οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν νέες πηγές υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και κυρίως στην Κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη παρείχαν δυναμική υποστήριξη στις προσπάθειες εξόρυξης που καταβάλει η Κυπριακή Δημοκρατία και ο αμερικανικών συμφερόντων ενεργειακός κολοσσός EXXON-MOBIL μέσα από την παρουσία του αμερικανικού 6ου στόλου στην Κύπρο. Υπηρετώντας την ίδια στρατηγική οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν την

επίλυση του ζητήματος της ονομασίας των Σκοπίων και την ένταξη της γειτονικής χώρας όπως και του συνόλου των κρατών των δυτικών Βαλκανίων στο ΝΑΤΟ με στόχο την ασφαλή διέλευση των αγωγών που θα μεταφέρουν το πολύτιμο πλέον φυσικό αέριο της κεντρικής Ασίας και κυρίως του Αζερμπαϊτζάν στις ενεργειακές αγορές της δύσης. Παράλληλα είναι προφανές πως ένταξη στο ΝΑΤΟ σχεδόν του συνόλου των κρατών της χερσονήσου του Αίμου θα λειτουργήσει ως νέος άξονας ανάσχεσης της ρωσικής πολιτικής επέκτασης προς την ανατολική Μεσόγειο αλλά και ως μηχανισμός ανάσχεσης της επέκτασης του ριζοσπαστικού Ισλάμ προς την Ευρώπη.

Αναμφίβολα ο γεωγραφικός χώρος που συνθέτουν ο χερσαίος όγκος της βαλκανικής χερσονήσου με την θαλάσσια ζώνη της ανατολικής Μεσογείου αποτελούν την πλέον κομβικής σημασίας περιοχή ολόκληρης της Ευρασίας Αλλά και ο χώρος που στην ουσία τέμνονται η ζώνες επιρροής της μεγάλης θαλάσσιας δύναμης της δύσης δηλαδή των Ηνωμένων Πολιτειών και της μεγάλης χερσαίας δύναμης της Ευρασίας δηλαδή της Ρωσίας. Όμως αποτελεί και τον χώρο που έχει δράσει εδώ και χιλιάδες χρόνια ο ελληνισμός και αποτελεί και στην παρούσα ιστορική συγκυρία των ζωτικό του χώρου. Νομοτελειακά Ελλάδα και Κύπρος θα βρεθούν στο μέσο της διελκυστίνδας της σύγκρουσης των δύο υπερδυνάμεων που πιθανώς να έχει απρόβλεπτες διαστάσεις.

 

Βαγγέλης Αντωνιάδης