Του δημοσιογράφου ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΡΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ

Τι συμβαίνει με την διοικητική αυτοτέλεια του Βαφοπουλείου Πνευματικού Κέντρου; Αυτό αναρωτιούνται πολλοί στο δημαρχιακό μέγαρο της Θεσσαλονίκης, από τη στιγμή που η απερχόμενη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης έβαλε στόχο την κατάργηση του, επτά μήνες πριν τις δημοτικές εκλογές, μέσα από  τις ισοπεδωτικές διατάξεις που προωθούνται από το νέο Οργανόγραμμα των δημοτικών υπηρεσιών (Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας).

Για τη διοίκηση του Δήμου Θεσσαλονίκης το πολιτιστικό γίγνεσθαι στηρίζεται στον επαναπροσδιορισμό των όρων και των συνθηκών αξιοποίησης του πολιτιστικού δυναμικού,  καθιστώντας για την ιδία επιτακτική την ανάγκη για μια άλλη πρόταση,   ξεπερνώντας τις παραδοσιακές λογικές, όπως αρκετές φορές έχει λεχθεί στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου.

Όπως όμως, υποστηρίζουν τα συνδικαλιστικά όργανα των δημοτικών υπαλλήλων:

  • Ο εσωτερικός Κανονισμός του Βαφοπουλείου Πνευματικού Κέντρου , σύμφωνα με εγκριτική απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου και της τότε Νομαρχίας, προέβλεπε την ένταξη της υπηρεσίας στον Οργανισμό του Δήμου ως ξεχωριστής διεύθυνσης, γεγονός που καταστρατηγείται με την επικείμενη κατάργηση της διεύθυνσης και την ένταξη των τμημάτων της σε άλλες διευθύνσεις.
  • Η  κατάργησή της διοικητικής αυτοτέλειας του Βαφοπουλείου  αντίκειται στη βούληση του δωρητή Γ.Βαφόπουλου, ο οποίος επιμελήθηκε προσωπικά τον εσωτερικό κανονισμό λειτουργίας του Κέντρου.

Σήμερα, το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο λειτουργεί ως το μοναδικό πολυδύναμο Πνευματικό Κέντρο στο Δήμο Θεσσαλονίκης, όπου εδώ και 35 συνεχή χρόνια  διοργανώνει και φιλοξενεί πολιτιστικές δράσεις από τους καλλιτεχνικούς φορείς της πόλης και όχι μόνο. Οι βιβλιοθήκες του και τα αρχεία Γ.Θ.Βαφόπουλου και Γ.Ιωάννου προσελκύουν έναν αξιοθαύμαστο αριθμό αναγνωστών, προβάλλοντας την πνευματικότητα, τη λογοτεχνία και την ιστορία της πόλης της Θεσσαλονίκης. Την ίδια απήχηση έχουν και οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του που προσφέρονται δωρεάν και αποτελούν πόλο έλξης για ψυχαγωγία στις οικονομικές δυσκολίες που βιώνει η χώρα μας.

Το Βαφοπούλειο κτίστηκε με χρήματα του ζεύγους Βαφόπουλου, ενός ποιητή και μιας δασκάλας ξένων γλωσσών, σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από τον Δήμο Θεσσαλονίκης,  στον Ανατολικό τομέα της πόλης, στην οδό Γ. Βαφόπουλου 3. 

Πρόκειται για ένα ενιαίο συγκρότημα που αποτελείται από δύο συνεχόμενα εξαώροφα κτίρια, συνολικού εμβαδού 4.000 τ.μ. Το Α’ κτίριο θεμελιώθηκε στις 28 Φεβρουαρίου 1981 και το δεύτερο  στις 8 Οκτωβρίου 1986.

Το κτιριακό συγκρότημα είναι διαρρυθμισμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να προσφέρεται για κάθε είδους πνευματικές, καλλιτεχνικές και εικαστικές  εκδηλώσεις. Περιλαμβάνει ένα Θέατρο (χωρητικότητας 180 ατόμων), μία αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων (χωρητικότητας 150 ατόμων) και τρεις εκθεσιακούς χώρους (δύο αίθουσες στον 5ο όροφο και μία αίθουσα στο φουαγιέ του Θεάτρου).

Αυτό που θέλει να καταργήσει η διοίκηση Μπουτάρη είναι η αυτοτέλεια του Κέντρου. Το Βαφοπούλειο εποπτεύεται, σύμφωνα με το καταστατικό του, από εννεαμελή Εφορευτική επιτροπή, με πρόεδρο τον Δήμαρχο ή τον αντιπρόσωπό του.  Στα υπόλοιπα οκτώ μέλη, αντιπροσωπεύονται με εκπροσώπους τους όλες οι πολιτικές παρατάξεις που συμμετέχουν στο Δημοτικό Συμβούλιο, τα δε λοιπά μέλη είναι προσωπικότητες, που προέρχονται από τους χώρους της λογοτεχνίας, της μουσικής, των εικαστικών τεχνών, του τύπου και της επιστήμης της πόλης μας.