Η δημοσιογράφος Βασιλική Μπούλδα μιλά με τον καταξιωμένο μαέστρο και καλλιτεχνικό διευθυντή του Ωδείου Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης κ. Παναγιώτη Διαμαντή για τη Μουσική Εκπαίδευση τη χρόνια του κορωνοϊού και τα γενικότερα ζητήματα που προκύπτουν από το «στάτους» της Μουσικής Παιδείας στη χώρα μας.

Β.ΜΠ. Τι επιπτώσεις είχε η εξουθενωτική  καραντίνα του Μαρτίου στην μουσική εκπαίδευση όλων των βαθμίδων; Τα ωδεία λειτούργησαν επαρκώς;

Π.Δ. «Δυστυχώς, όπως και σε όλους  άλλωστε τους τομείς της εκπαίδευσης, δυσκόλεψε παρά πολύ την λειτουργία μας η υποχρεωτική, σωστή κατά την γνώμη μου καραντίνα, η οποία επιβλήθηκε. Βεβαίως συνεχίσαμε αμέσως την εκπαιδευτική διαδικασία και ολοκληρώσαμε την ύλη όλων των μαθημάτων διαδικτυακά  χωρίς προβλήματα και το ίδιο θέλω να πιστεύω συνέβη και στα υπόλοιπα μουσικά ιδρύματα της χώρας. Αυτό όμως που μας έλειψε ήταν η φυσική παρουσία, ηπροσωπική επαφή καθηγητή – σπουδαστή και πολύ περισσότερο η συμμετοχή στα μουσικά σύνολα, τις πρόβες, στις συναυλίες και οι εκδηλώσεις που όπως πολύ καλά γνωρίζετε είναι το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Ωδείου Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης.Αυτό για έναν μουσικό είναι αναντικατάστατο! Αμέσως μετά την καραντίνα επανήλθε η ομαλή μας λειτουργία, σύμφωνα πάντοτε υπακούοντας και τηρώντας αυστηρώς τους κανόνες υγιεινής και ασφάλειας που μας υπέβαλλε το Κράτος καθώς και η παράταση του σχολικού έτους.   Επίσης, θέλω να τονίσω ότι η απαγόρευση της διδασκαλίας των πνευστών μουσικών οργάνων ήταν κατά την γνώμη μου μια πολλή αυστηρή απόφαση. Τα μαθήματα στα Ωδεία είναι πάντοτε ατομικά. Αυτό σημαίνει ότι στην αίθουσα διδασκαλίας βρίσκεται μόνο ο σπουδαστής με τον καθηγητή. Όταν λαμβάνονται όλα τα απαραίτητα μέτρα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος μετάδοσης της ασθένειας. Είναι κάτι που νομίζω ότι πρέπει να αναθεωρήσουν οι αρμόδιοι για την νέα σχολική χρονιά». 

 

Β.ΜΠ. Τα μουσικά σχολεία της Μέσης Εκπαίδευσης δίνουν επαρκή εφόδια  στους νέους που θέλουν να ασχοληθούν επαγγελματικά με την μουσική; Ποιος είναι ο ρόλος των ανεγνωρισμένων από το κράτος ωδείων προς αυτή την κατεύθυνση;;

Π.Δ. «Αγγίζετε ένα πολύ μεγάλο εκπαιδευτικό ζήτημα  – πρόβλημα  για το οποίο χρειάζεται μια εκτενή συζήτηση. Στη χώρα μας λειτουργούν τρεις διαφορετικοί φορείς μουσικής εκπαίδευσης (Μουσικά σχολεία-Ωδεία-Πανεπιστήμια) με κοινές σπουδές σε πολλούς τομείς αλλά και επίπεδα, χωρίς όμως καμία σύνδεση μεταξύ τους όπως γίνεται στο εξωτερικό.  Τα μεν πτυχία των πανεπιστημίων πιστοποιούν την Ανώτατη τριτοβάθμια μουσική εκπαίδευση (με ή χωρίς ειδίκευση), τα δε πτυχία και διπλώματα των Ωδείων παραμένουν αδιαβάθμητα και τα απολυτήρια των Μουσικών σχολείων δεν δίνουν καμία πιστοποίηση των μουσικών γνώσεων, στη διάρκεια των έξι ετών φοίτησης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Λόγω της μακράς μου εμπειρίας και στη Δ/βάθμια μουσική εκπαίδευση, θα ήθελα να σας διαβεβαιώσω ότι ο θεσμός των Μουσικών σχολείων είναι από τους πιο σημαντικούς και η δουλειά που γίνεται είναι αναμφίβολα αξιόλογη. Αυτό που χρειάζεται επιτέλους είναι μια σθεναρή πολιτική βούληση, ώστε να διαμορφώσει ένα σωστό νομικό πλαίσιο λειτουργίας, αναγνώρισης  και σύνδεσης των μουσικών φορέων της χώρας μας». 

 

Β.ΜΠ. Κατά το παρελθόν υπήρξε παραγωγή εγχώριων  μουσικών ταλέντων που έκαναν καριέρα στο εξωτερικό ως σολίστες; Πόσο εύκολο είναι αυτό;

Π.Δ. «Και στο παρελθόν και σήμερα και συνεχώς έχουμε μια αξιόλογη παραγωγή καλλιτεχνών που διαπρέπουν σε όλο τον κόσμο. Δεν μιλάω μόνον για τα εξαιρετικά ταλέντα και τις ιδιοφυίες. Πολλά νέα παιδιά συνεχίζουν Ανώτατες σπουδές στην Ευρώπη και στην Αμερική και στα μεγαλύτερα και διασημότερα πανεπιστήμια όπως και πολλοί από αυτούς διαπρέπουν ως μουσικοί εκτελεστές, μαέστροι και σολίστες   σε πολλές ορχήστρες του κόσμου. Ως μαέστρος γνωρίζω πολύ καλά ότι αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο. Πρέπει να διακριθείς μέσα  σε ένα τεράστιος πλήθος σπουδαίων καλλιτεχνών ανά τον κόσμο κάτι που πολλές φορές μοιάζει αδύνατον. Το ταλέντο όμως και η δουλειά πάντοτε σε δικαιώνει. Και έχουμε πληθώρα πλέον τέτοιων μουσικών. Και αυτό οφείλεται στα Ωδεία και στη δουλειά την οποία κάνουν».   

 

Β.ΜΠ. Το φαινόμενο της Μαρίας Κάλλας που ξεκίνησε την λαμπερή καριέρα της από το Ωδείο Αθηνών θα μπορούσε να επαναληφθεί κατά του μέτρου του δυνατού μέσα από τα μαθήματα του ωδείου σας;

Π.Δ. «Η ερώτησή σας έρχεται ως διαβεβαίωση στην προηγούμενη απάντησή μου.  Ποιος «έβγαλε» τη Μαρία Κάλλας? Ένα Ελληνικό Ωδείο. Γιατί να μην το ξανακάνει? Φυσικά μιλάμε για τη Μαρία Κάλλας, ένα μουσικό φαινόμενο και ένα μοναδικό ταλέντο που κανείς δεν μπορεί να το ακουμπήσει. Αλλά τι σημαίνει αυτό, ότι επειδή υπήρξε η Μαρία Κάλλας δεν μπορεί να υπάρξει ο Λεωνίδας Καβάκος? Επειδή είχαμε ένα Μ. Χατζιδάκη δεν μπορούμε να έχουμε έναν Θεοδωράκη? Όλοι εξαιρετικές προσωπικότητες στο είδος τους που μας κάνουν υπερήφανους και διάσημους παγκοσμίως. Ελπίζω και εύχομαι και το Ωδείο Άνω Πόλης  να καταφέρει να παραδώσει στην Ελλάδα και στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα  ένα ακόμη πολύ μεγάλο όνομα, γιατί έχει την γνώση, την εμπειρία αλλά και τη δυνατότητα να το πράξει. Σας δίνω ένα τελευταίο παράδειγμα, τον περασμένο Οκτώβρη το Ωδείο μας πραγματοποίησε ολόκληρη την παραγωγή της όπερας “LaServaPadrona” που παρουσιάστηκε με μεγάλη επιτυχία σε συνεργασία  με το ΚΘΒΕ. Όλοι οι συντελεστές ήταν σπουδαστές του Ωδείου μας»! 

Β. ΜΠ. Ποια είναι η “ταυτότητα” του Ωδείου Άνω Πόλης όπου είστε καλλιτεχνικός διευθυντής; Η εκμάθηση μουσικών οργάνων της ελληνικής λαϊκής παράδοσης έχει θέση στις προτιμήσεις των σπουδαστών σας;

Π.Δ. «Το Ωδείο Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 2006 για να ικανοποιήσει το επιτακτικό αίτημα για ανανέωση και αναγέννηση στη μουσική παιδεία στον τόπο μας. Είναι ένας χώρος όπου η εκμάθηση της μουσικής γίνεται με σοβαρότητα, οργάνωση και πλήρη προγραμματισμό από διπλωματούχους και έμπειρους καθηγητές. 

Τα προγράμματα είναι ευπροσάρμοστα και ευέλικτα για κάθε ηλικία, ώστε να ανταποκρίνονται στις ποικίλες ανάγκες των σπουδαστών μας. 

Αυτό όμως που διακρίνει το Ωδείο μας είναι ότι δίνει την ευκαιρία στους σπουδαστές κάθε ηλικίας να συμμετέχουν σε μουσικά σύνολα, ν’ ανταλλάσσουν απόψεις και να κάνουν  πράξη όσα διδάσκονται. Επίσης διοργανώνονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους εκδηλώσεις-συναυλίες, με αποκορύφωμα το θεσμό της «Μουσικής Εβδομάδας» στην οποία συμμετέχουν όλοι οι σπουδαστές του Ωδείου. Έτσι η εμπειρία των ζωντανών εμφανίσεων γίνεται βίωμα από τα πρώτα μαθήματα κάθε σπουδαστή.

 

Από το Σεπτέμβρη του 2012 το Ωδείο άρχισε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, συμμετέχοντας στον διεθνή κύκλο μουσικής δωματίου και σε πολλές άλλες συναυλίες του καλλιτεχνικού του προγράμματος. Επίσης διοργανώνει και παρουσιάζει τις μουσικές εκδηλώσεις της 3ης Κοινότητας του Δήμου Θεσσαλονίκης σε συνεργασία με την Αντιδημαρχία Πολιτισμού, ενώ έχει αναπτύξει συνεργασία με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πόλης Θεσσαλονίκης με συνδιοργάνωση συναυλιών στο Βυζαντινό Λουτρό και τη Ρωμαϊκή Αγορά όπως επίσης με το «Αριστοτέλειο» Πανεπιστήμιο, το Τελλόγλειο, το ΚΘΒΕ, την Ι.Μ. Θεσσαλονίκης, την Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσσαλονίκης, τον Δήμο Άμφισσας, το διεθνές Φεστιβάλ Μουσικής δωματίου “Magna Graecia” της πόλης Tropea της Ιταλίας, την Ένωση Ελλήνων Ρουμανίας και την ελληνική πρεσβεία στο Βουκουρέστι κ.ά. Επίσης πρωτοπορούμε με τη διοργάνωση συναυλιών, παραστάσεων, σεμιναρίων, φεστιβάλ, εκπαιδευτικών εκδρομών και άλλων καλλιτεχνικών δράσεων και κάθε χρόνο παρουσιάζουμε έναν πλούσιο καλλιτεχνικό προγραμματισμό. Χάρη στην προσφορά και την εξαιρετική δουλειά του διδακτικού προσωπικού μας, το Ωδείο μας έχει καθιερωθεί ως ένα από τα καλύτερα ωδεία της χώρας, προσφέροντας μουσική εκπαίδευση με κοινωνική ευαισθησία, καλλιτεχνική επάρκεια ενώ εξακολουθεί να έχει χαμηλά δίδακτρα.

Η παραδοσιακή μαζί με τη Βυζαντινή μουσική έχει τη δική της ξεχωριστή θέση στο Ωδείο μας. Οφείλουμε να τη σεβαστούμε, να τη μελετήσουμε σωστά και να τη διασώσουμε.  Αρκεί κάποιος να επισκεφθεί την ηλεκτρονική μας σελίδα www.odioanopolis.gr για να αξιολογήσει και το επιτελείο των καθηγητών αλλά και την πληθώρα των παραδοσιακών μουσικών συνόλων που λειτουργούν».

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΟΥΛΔΑ